Odległe wyniki leczenia moczowodów olbrzymich sposobem Kalicińskiego u dzieci w 1994 nadano mu Centralnym Szpitalu Klinicznym Wojskowej Akademii Medycznej stopień naukowy doktora habilitowanego nauk medycznych (dyscyplina: medycyna, specjalność: medycyna).
W 1996 objął stanowisko profesora nadzwyczajnego w Wojskowym Instytucie Medycznym w Warszawie.
W latach 1996–2003 był kierownikiem Kliniki Chirurgii Dziecięcej w Centralnym Szpitalu Klinicznym Wojskowej Akademii Medycznej w Warszawie.
Odbył liczne staże naukowe, m.in. w 1987 w Kyoto Prefectural University of Medicine, Tohoku University – Sendai, Kobe Children`s Hospital, Kyushu University – Fukuoka, Tokyo Children`s Hospital, Yokohama Children's Hospital, Kyoto Prefectural University of Medicine), w 1992 i w 1995 w Children's Hospital of Columbia University – New York, Schneider`s Children's Hospital – New York, Iowa University – Iowa City, w 1996 w Kobe Children's Hospital.
W 1977 został członkiem Polskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, w latach 1980–1996 pełnił funkcję sekretarza zarządu głównego tego towarzystwa. Członek innych korporacji naukowych: Japońskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych, Polskiego Towarzystwa Urologicznego, Europejskiego Towarzystwa Chirurgów Dziecięcych i Europejskiego Towarzystwa Urologów Dziecięcych.