Przebieg Największym ośrodkiem mnisiej opozycji był klasztor położony na Górze świętego Auksencjusza. Do przeora tego klasztoru, Stefana, uciekali ikonofile, czyli zwolennicy kultu obrazów religijnych, a ich liczba stale się powiększała wraz ze wzrostem bezwzględnej polityki cesarza. W listopadzie 767 Stefana wydano ludności Konstantynopola, która zlinczowała przeora na ulicach stolicyGregorij Ostrogorski, Dzieje Bizancjum, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2008, s. 195.Istnieją rozbieżności między historykami co do roku śmierci Stefana, ponieważ tradycyjnie podawane są także lata 764 lub 765.. Później Stefan został uznany przez Kościół za świętego, a jego wspomnienie przypada 28 listopada, kiedy to miał być stratowany. Prześladowania mnichów były szczególnie nasilone w Azji Mniejszej, gdzie ikonoklazm cieszył dość dużą popularnością i prowadzony był zaciekle ze strony armii wśród której Konstantyna V uznawano jako autorytet ze względu na wybitne zdolności militarne. W ramach monachomachii mnichów zmuszano do łamania ślubów zakonnych, a same klasztory zamykano, po czym zamieniano na przykład na łaźnie, czy koszary. W ten sposób cesarz przejmował ich rozliczne ziemie.