1 października 1942 r. awansowany na porucznika. Jako żołnierz walczył z wojskami japońskimi w Birmie, a w październiku 1944 r. awansował na kapitana. Jako członek załogi czołgu M3 Lee walczył podczas bitwy o Ramree. Po powrocie do Wielkiej Brytanii służył jako instruktor w bazie Bovington Camp i w 1946 roku został zdemobilizowany.
Po opuszczeniu armii pracował m.in. jako kierowca i menedżer w przedsiębiorstwach produkujących materiały budowlane. W 1949 roku wziął ślub z kobietą o imieniu Billie. W 1968 roku uzyskał rozwód i wziął ślub z Pamelą Paull. Z drugiego małżeństwa miał dwie córki: Hannah i Lucy.
Przez ponad 60 lat organizował coroczne spotkania członków jego jednostki. Brał również udział w wyścigach motocyklowych, zdobywając wiele trofeów. Jeden z używanych przez niego motocykli został w czerwcu 2020 roku odnaleziony w muzeum w Bradford.
W latach 1989–1993 mieszkał z żoną w Costa del Sol, powrócili jednak do Wielkiej Brytanii z powodu postępującej demencji u jego żony. Jego żona zmarła w 2006 roku, od tego czasu mieszkał w Bedfordshire wraz ze swoją córką.
Śmierć 31 stycznia 2021 roku poinformowano, że Moore trafił do szpitala w Bedford w związku z wykryciem u niego zakażenia wirusem SARS-CoV-2 wywołującym COVID-19. Zmarł dwa dni później.