W 1940 r. powierzono mu dowództwo 8. Dywizji w Mandżurii. Następnie od 1941 do 1943 r. kierował sekcją oświaty wojskowej Departamentu Uzbrojenia, po czym objął dowodzenie 20. Armią, a w kwietniu 1944 r. przejął dowodzenie 33. Armią w Birmie i dowodził nią w trakcie odwrotu po porażkach pod Kohimą i Imphal. Z pomocą gen. por. Raizō Tanaki i 18. Dywizji, Honda bronił północną Birmę przed chińską armią. W styczniu 1945 r. powierzono mu utrzymanie linii z Lasho do Mandalaj i powstrzymanie wojsk gen. Josepha Stilwella przed odblokowaniem drogi birmańskiej. Wskutek ataku sił gen. Williama Slima i gen. Franka Messervy’ego, Honda był zmuszony opuścić południową Birmę, by uchronić się przed okrążeniem po zajęciu przez Aliantów Miktili. Podczas trudnego odwrotu, po zniszczeniu wszystkich środków transportu przez przeciwnika, podtrzymywał morale żołnierzy opowiadając im pikantne dowcipy. Kiedy powierzono mu dowództwo wojsk w regionie Miktili, Honda był bliski odcięcia Brytyjczyków w mieście, ale pod wpływem przewagi przeciwnika jego armia została prawie w całości zniszczona między styczniem a kwietniem 1945 r., podczas walk nad Irawadi. Skapitulował 28 sierpnia 1945 r. W sierpniu 1947 r. odszedł na emeryturę.
Zmarł 17 lipca 1964 r.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Japońscy generałowie Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Urodzeni w 1889 Kategoria:Zmarli w 1964