Koindeksowanie uświadamia również, że PRO nie może wskazywać innego odniesienia.
(2) [Marysiai postanowiła [PROi kupić nowy zegarek]]
Jedyna poprawna interpretacja semantyczna tego zdania to taka, że osoba kupująca zegarek jest tożsama z osobą podejmującą postanowienie.
W konstrukcji z kontrolą mamy do czynienia z dwoma czasownikami. Jeden – w formie osobowej ma argument rzeczownikowy, zachowujący się jak semantyczny podmiot obu czasowników, oraz uzupełnienie, którym jest zdanie podrzędne.
Czasownik, który występuje w konstrukcji kontrolującej, nazywany jest czasownikiem kontrolującym, natomiast argument rzeczownikowy jest kontrolerem. Czasownikiem kontrolującym jest w podanym przykładzie „postanowiła”, zakłada on dwa argumenty (ktoś + postanowić + coś): jednym z nich jest podmiot oraz kontroler – „Marysia”, a drugim podrzędne bezokolicznikowe zdanie kupić nowy zegarek.
Rozróżniamy kontrolę podmiotową i dopełnieniową. (3) Janeki obiecał PROi pomóc. – kontrola podmiotowa wymagana przez czasownik pomagać
(4) Basiai próbowała PROi odejść. – kontrola podmiotowa wymagana przez czasownik odejść