Niektóre wyspy są porośnięte suchymi lasami i sawannami.
Historia Pierwsi ludzie dotarli na teren dzisiejszego Vanuatu około 3 tys. lat temu. Odnalezione fragmenty ceramiki są datowane na 1300–1100 p.n.e.
Pierwszy kontakt lokalnych mieszkańców z Europejczykami miał miejsce w 1606 roku, kiedy na największą wyspę przybył Pedro Fernández de Quirós (nadał im nazwę Terra Austrialis del Espiritu SantoVanuatu profile – Timeline, BBC News, 17.03.2015 [dostęp 2015-12-11].Austrialia (nie Australia) – nazwa nadana przez Quirósa nawiązywała do Domu Austrii – dynastii Habsburgów sprawującej władzę nad Hiszpanią; zob. M. Jolly, The Sediment of Voyages: Re-membering Quirós, Bougainville and Cook in Vanuatu, Australian National University (ANU) [dostęp 2015-12-11].), a następnie w roku 1768 L.A. Bougainville. W 1774 r. James Cook opracował mapę tych wysp i nazwał je Nowe Hebrydy. Na początku XIX w. powstały pierwsze misje chrześcijańskie, a u schyłku XIX w. zaczęli napływać koloniści francuscy i brytyjscy. Wspólna Komisja Morska objęła archipelag zarządem brytyjsko-francuskim w 1887, a 19 lat później wyspy stały się kondominium brytyjsko-francuskim. W trakcie II wojny światowej na wyspach mieściła się baza wojskowa aliantów.