Pierwszy człon stóp jest znacznie dłuższy niż pozostałe razem wzięte w przypadku przedniej pary, mniej więcej tak długi jak pozostałe razem wzięte w przypadku środkowej pary oraz dłuższy niż pozostałe razem wzięte w przypadku tylnej pary. Skrzydła są dobrze rozwinięte u obu płci. Przednia ich para, jasnozielona u samów i opalizująca u samic, ma słabo widoczną pterostygmę oraz żyłkę subkostalną najbliższą radialnej w nasadowej połowie długości. Tylna para jest przezroczysta z opalizującym polem kostalnym.
Odwłok samców jest cienki, samic zaś rozszerzony. Zarys płytki nadodbytowej jest tak szeroki jak długi, trójkątny z zaokrąglonym szczytem. Przysadki odwłokowe są wydłużone i koliste w przekroju. Płytka subgenitalna samców ma dość długie wyrostki rylcowe. W słabo zesklerotyzowanych genitaliach samców hipofallus ma niewielkie płatki, a titillator i pseudopenis (wyrostek lewego nadprącia) cechują się zaokrąglonymi wierzchołkami. Pokładełko samic nie jest nakryte przez płytkę nadodbytową.
Taksonomia i występowanie Takson ten wprowadzony został w 1915 roku przez Ermanno Giglio-Tosa. W 2011 roku Gavin J. Svenson i Roger Roy dokonali jego rewizji.