Opracowaniem dokumentacji technologicznej nowego ukm-u zajął się Instituto de Pesquisa e Desenvolvimento (Instytut Badawczo-Rozwojowy). W grudniu 1977 roku podpisał on z firmą Makanika Industria e Comercia Ltda umowę na wykonanie dwóch prototypowych egzemplarzy broni. Nowy ukm otrzymał nazwę Uirapuru (nazwa ptaka żyjącego w brazylijskiej dżungli).
Po badaniach na początku lat 80. XX wieku Mekanika rozpoczęła produkcję Uirapuru na potrzeby brazylijskiej armii. Jednak pomimo początkowych planów Uirapuru nie zastąpił całkowicie ukm MAG i obecnie oba te karabiny maszynowe są używane równolegle.
Poza wersją ukm, Uirapuru produkowany jest także w wersji czołgowego karabinu maszynowego. Broń w tej wersji jest pozbawiona kolby, wyposażoną ją za to w elektrospust.
Opis konstrukcji Uniwersalny karabin maszynowy Uirapuru jest zespołową bronią samoczynną. Zasada działania oparta na odprowadzaniu gazów prochowych przez boczny otwór w lufie. Ryglowanie ryglem wahliwym. Mechanizm spustowy umożliwia tylko ogień ciągły. Zasilanie taśmowe (standardowa taśma rozsypna NATO).