2 lutego 1461 Edward odniósł zwycięstwo w bitwie pod Mortimer’s Cross, podczas której na niebie pojawił się parhelion (zjawisko uważane za symbol trzech żyjących synów Ryszarda Plantageneta: Edwarda, Georgre'a oraz Ryszarda). Stronnicy rodu Yorków odczytali to jako boskie błogosławieństwo. Wkrótce po bitwie królowa Małgorzata Andegaweńska wraz z synem Edwardem opuściła kraj.
28 czerwca 1461 Edward IV został koronowany na króla Anglii. Dzień później George został mianowany księciem Clarence.
Marzenia o koronie i konflikt z bratem George w latach 1461–1470 był potencjalnym następcą tronu Anglii, ponieważ ze związku Edwarda IV i Elżbiety Woodville rodziły się same córki.
George marząc o objęciu tronu Anglii, rozpowszechniał pogłoski, jakoby Edward IV był dzieckiem nieślubnym. Twierdził, że ich matka Cecylia miała romans z łucznikiem imieniem Blaybourne. Na tej podstawie utrzymywał, że on jako kolejny syn Ryszarda Plantageneta, ma prawo do korony.
George był skonfliktowany z żoną brata, którą Edward poślubił w 1464 (Elżbietą Woodville) i rozgłaszał, że to małżeństwo jest nieważne.