miejsce), w sezonie 1977/1978 zagrał w 27 spotkaniach i zdobył dwie bramki (Ruch zajął 14. miejsce w lidze). Po dwóch nieudanych sezonach był jednym z podstawowych graczy Ruchu, który w sezonie 1978/1979 zdobył mistrzostwo Polski (zagrał w 28 spotkaniach, strzelił jedną bramkę).
W sezonie 1979/1980 zagrał jedynie w rundzie jesiennej, w 13 spotkaniach, a jego zespół zajął ostatecznie 11. miejsce w lidze. Opuścił także cały sezon 1980/1981. Powrócił do gry w sezonie 1981/1982, zagrał w 23 spotkaniach, strzelił jednego gola (zespół zajął 14. miejsce w lidze), w sezonie 1982/1983 rozegrał w Ruchu rundę jesienną, rozegrał wówczas 13 meczów, strzelił dwie bramki (jego zespół zajął ostatecznie 3. miejsce w lidze. W rundzie wiosennej sezonu 1982/1983 występował w II lidze niemieckiej, w zespole TuS Schloß Neuhaus (wystąpił w 15 spotkaniachWitold Łastowiecki Piłkarscy gastarbeiterzy (2), wyd. 2007, s. 84., a jego zespół spadł do Oberligi. Na tym poziomie rozgrywek występował do 1986 (początkowo w TuS Schloß Neuhaus, od 1985 w powstałym w wyniku fuzji klubów TuS Paderborn-Neuhaus. Wiosną 1987 ponownie zaczął grać w Ruchu Chorzów.