Uczestnik powstania warszawskiego na stanowisku zastępcy dowódcy batalionu „Łukasiński". Od 15 sierpnia 1944 dowódca tegoż batalionu. Za całokształt swej służby w konspiracji i męstwo wykazane podczas powstania odznaczony został, w dniu 28 sierpnia 1944 przez Dowódcę Armii Krajowej, Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Po upadku powstania w niewoli niemieckiej - Oflagu II C Woldenberg. Awansowany do rangi majora w dniu 4 października 1944 (rozkaz Dowódcy Armii Krajowej Nr 517).
Po wyzwoleniu z oflagu powrócił do stolicy. Pracował w spółdzielni „Samopomoc Chłopska” oraz jako główny księgowy w ELUDZ-ie.
Żonaty z Ireną z domu Białczyk (zm. 1997), z którą miał córki Małgorzatę i Marię oraz synów Jerzego, Andrzeja i Leszka.
Zmarł w Warszawie, pochowany na cmentarzu parafialnym w Józefowie (kwatera E-21-43).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari nr 13367 Srebrny Krzyż Zasługi z Mieczami Warszawski Krzyż Powstańczy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia