2 m powyżej dzisiejszego poziomu ulic) oraz po podobnej powodzi z 1926 r.Vittorio Cristofori: Galleria scolmatrice Adige - Garda,Internationales Symposion INTERPRAEVENT 2004 wrócono do pomysłu, pochodzącego z poprzedniego stulecia, budowy kanału derywacyjnego, przekierowującego część wód Adygi do jeziora Garda. Zdawano sobie sprawę, że przy dużej powierzchni jeziora (ok. 370 km²) doprowadzenie nawet dużych ilości „obcej” wody spowoduje jedynie nieznaczne podniesienie poziomu lustra jego wód. Podobnie niewielki będzie wzrost przeływu uchodzącej z Gardy rzeki Mincio. Dzięki doświadczeniom, zebranym w ciągu ostatnich lat przy budowie pierwszych tuneli alpejskich, skierowano się ku idei budowy podziemnego kanału pod przełęczą San Giovanni, pomiędzy miejscowością Mori w dolinie Adygi i Torbole na północnym skraju jeziora Garda. Korzyścią tego rozwiązania było to, że głębokość jeziora w tej części oraz stromość opadania jego dna są na tyle duże, że do pominięcia byłyby problemy z osadzaniem niesionego przez wodę rumoszu skalnego i generalnie innych frakcji stałych.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Tunel derywacyjny Adyga–Garda · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.