Próbowała to ukryć, kłamiąc trzy razy, a Dziewica Maryja odkrywszy prawdę powiedziała, że dziewczyna nie może dłużej pozostać w niebie z powodu swojego nieposłuszeństwa i kłamstwa.
Dziewczyna zasnęła i obudziła się w lesie. Opłakując swoje nieszczęście, żyła w wydrążonym drzewie, jadła dzikie rośliny i rozdarła całe swoje ubranie, dopóki nie była naga. Pewnego dnia król, spotkawszy dziewczynę podczas polowania, uznał ją za piękną, ale niezdolną do mówienia. Zabrał ją do domu i poślubił.
Rok później urodziła syna. Maryja ukazała się i zażądała, aby przyznała się do otwarcia drzwi. Dziewczyna ponownie skłamała, wobec czego Dziewica zabrała jej syna, a ludzie szeptali, że królowa zabiła i zjadła dziecko. W następnym roku urodziła syna i wszystko stało się tak, jak wcześniej. W trzecim roku dziewczyna urodziła córkę, a Maryja zabrała ją do nieba i pokazała jej synów, ale dziewczyna wciąż nie przyznawała się. Tym razem król nie mógł powstrzymać swoich radnych, a królowa została skazana na śmierć. Kiedy została przyniesiona na stos, ustąpiła i żałowała, że nie może się przyznać przed śmiercią. Dziewica Maryja przywróciła jej dzieci oraz mowę i dała jej szczęście do końca życia.
Zobacz też Bracia Grimm Baśnie braci Grimm
Przypisy
Kategoria:Twórczość braci Grimm Kategoria:Utwory literackie z 1812