Na stopień majora został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1939 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W samym czasie objął dowództwo III batalionu 29 pSK.
Uczestnik kampanii wrześniowej, walczył m.in. w Bitwie nad Bzurą, Bitwie pod Młocinami/Placówką oraz w obronie Warszawy. W bitwie pod Młocinami/Placówką – Warszawskie Termopile – I batalion 30 pSK mjra Bronisława Kamińskiego i III batalion 29 pSK mjra Bolesława Wodeckiego, w całodziennym boju i za cenę rozbicia obu batalionów, umożliwiły przedarcie się jednostek Armii Poznań i Armii Pomorze do Warszawy. W bitwie tej mjr Wodecki został ranny w prawe przedramię.
Żonaty z Jadwigą Wodecką ze Szczepańskich, miał dwoje dzieci: Włodzimierza (1928-1988) i Krystynę (1934-2009).
Służba Wojskowa 1914 – 1917 r. pchor. – 1 Rosyjski Korpus Kadetów Księcia Konstantina Konstantynowicza w Kijowie 1917 r. – armia rosyjska 1918 r. – 3. pułk ułanów w 1. Korpusie Polskim w Rosji gen. Dowbora-Muśnickiego 1919 r. – dowódca plutonu pionierów w 29.pSK 1922 r. – dowódca plutonu łączności w 29.pSK 1925 r. – dowódca kompanii w 29.pSK 1928 – 1934 r. – dowódca kompanii i wykładowca w Szkole Podchorążych Piechoty w Ostrowi Mazowieckiej – Komorowie. 1935 r. – na kursie dowódców batalionu w Centrum Wyszkolenia Piechoty w Rembertowie 1936-1937 r.