Różański, konsekwentnie działający poza obowiązującymi trendami, połączył ironię z rzemieślniczym kunsztem: za ozdobnymi fasadami umieścił zwykłe płyty laminowane i chińskie zawiasy, prowokując pytania o autentyczność i źródła piękna. 2015: „16 lat i siedem dni…” w Galerii Olympia – wystawa zbiorowa z okazji 16-lecia istnienia galerii
Publikacje
Książka stanowi próbę wykazania zależności między Panem Tadeuszem Adama Mickiewicza a Porami roku Kristijonasa Donelaitisa. Różański zestawia oba utwory, wskazując na liczne zbieżności stylistyczne i kompozycyjne oraz sugerując, że Mickiewicz celowo przemilczał źródło inspiracji. Publikacja ma charakter literackiego śledztwa w sprawie możliwego zapożyczenia . Według recenzji redakcji „Głosu z Litwy” Różański podkreśla, że poemat Donelaitisa rzadko bywa wymieniany wśród inspiracji Mickiewicza, choć – jego zdaniem – to właśnie on stanowił wzór dla Pana Tadeusza. Autor posuwa się do stwierdzenia, że epopeja Mickiewicza jest genialnym plagiatem Pór roku, a swoje stanowisko uzasadnia licznymi zestawieniami, m.in. nazw grzybów, ptaków i potraw, wspólnych dla obu utworów. Przypomina także, że Mickiewicz znał niemiecki przekład poematu Donelaitisa na długo przed napisaniem własnego dzieła. Różański zwraca również uwagę na pominięcia i nieścisłości w przedstawieniu litewskich realiów, np.