Po ataku Niemiec na ZSRR został ewakuowany i od czerwca do września 1941 pracował w NKGB i NKWD w m. Gorki, od września 1941 do września 1942 pracował w Wydziale 2 i w Zarządzie 4 NKWD ZSRR.
20 kwietnia 1942 otrzymał stopień starszego porucznika bezpieczeństwa państwowego.
Od września 1942 do lipca 1944 był dowódcą oddziału partyzanckiego na terytorium zajętych przez Niemców Białorusi i Litwy. 11 lutego 1943 awansował na majora bezpieczeństwa państwowego. Od lipca 1944 pracował w centrali NKGB Litewskiej SRR w Wilnie, od września 1944 do stycznia 1945 był sekretarzem komitetu partyjnego NKGB Litewskiej SRR, od stycznia 1945 do 28 czerwca 1947 był zastępcą ludowego komisarza/ministra bezpieczeństwa państwowego.
7 września 1945 otrzymał stopień podpułkownika.
W czerwcu 1947 został zwolniony ze służby w związku z przejściem do pracy w organach partyjnych, pełnił funkcję I sekretarza lenińskiego komitetu rejonowego Komunistycznej Partii (bolszewików) Litwy w Wilnie, później od marca do września 1951 był wiceministrem przemysłu lekkiego Litewskiej SRR, a od września 1951 do marca 1953 przewodniczącym Miejskiego Komitetu Wykonawczego Kowna.