W nocy na 5 listopada 1944 forsował Cisę w pobliżu miejscowości Tiszafüred (Węgry); gdy jego łódź została zatopiona przez uderzenie pocisku, przepłynął rzekę wpław i dotarł do pozycji wroga, gdzie wdarł się do okopu i podobno zniszczył granatem karabin maszynowy. Później jego żołnierze przez cały dzień odpierali 12 węgierskich kontrataków; sam Kamolikow trzykrotnie był zmuszony walczyć wręcz. Podobno odpierając atak karabinem maszynowym, zmusił węgierski pluton do wycofania się. Następnego dnia jego drużyna przełamała obronę wroga, przesuwając się o 7 km naprzód. Przedmoście zostało rozszerzone, a Kamolikow ponownie przepłynął rzekę i pomógł na przedmościu w pobliżu wsi Sarud, gdzie schwytano 70 węgierskich żołnierzy. W walce na przedmościu został ciężko ranny. Uchwałą Prezydium Rady Najwyższej ZSRR z 24 marca 1945 otrzymał Złotą Gwiazdę Bohatera Związku Radzieckiego i Order Lenina. Był również odznaczony Medalem za Odwagę (17 lutego 1942). Po ranieniu został zdemobilizowany i wyjechał do Nowosybirska, gdzie ukończył technikum budowlane i później pracował