Biblioteka została otwarta 14 marca 1876 roku w Palazzo del Collegio Romano, gdzie mieściła się biblioteka zakonu jezuitów, a jej zbiory stały się zaczątkiem zbiorów. 31 stycznia 1975 biblioteka przeniosła się do budynku zaprojektowanego przez architektów Massimo Castellazzi, Tullio Dell'Anese i Annibale Vitellozzi. Nowoczesny budynek ma 50 000 m².
Zadania Biblioteka Centralna w Rzymie jako centrum informacji bibliograficznej wydawała następujące publikacje bibliograficzne:
Bolletino delle opere moderne straniere. Biuletyn opisujący gromadzone przez bibliotekę zagraniczne wydawnictwa tematycznie związane z Włochami. Wydawany w formie papierowej w latach 1886–2010. Od 2010 roku tylko w formie cyfrowej. Indice Generale degli Inkunaboli. Wydawany był w latach 1943–1981 i zawierał informacje o inkunabułach zgromadzonych we włoskich bibliotekach. Od 1989 roku Biblioteca Nazionale Centrale di Roma stanowi również narodowe centrum badań manuskryptów i gromadzi u siebie mikrofilmy ze wszystkimi manuskryptami, bibliotek z terenu Włoch.