Stwierdzić trzeba 5 epizodów zawrotów głowy o opisanych dalej cechach: pojawiające się bez objawów przepowiadających, z największym nasileniem na początku, trwające kilka minut-godzin bez zaburzeń świadomości, ustępujące bez leczenia, z przynajmniej jednym objawem towarzyszącym (oczopląs, ataksja, wymioty, strach, bladość), bez nieprawidłowości w badaniu neurologicznym ani audiometrycznym, ani dotyczących działania jąder przedsionkowych między napadami. W różnicowaniu uwzględnia się napadową ataksję, migrenę, padaczkę, guzy nerwu przedsionkowo-ślimakowego bądź kąta móżdżkowo-mostowego, infekcje, urazy głowy, łagodne ułożeniowe zawroty głowy, chorobę Meniere’a, wodniaka endolimfatycznego i zapalenie nerwu przedsionkowego. W diagnostyce uwzględnia się EEG, MR, CT, badanie audiometrii i otoemisji akustycznej, próby błędnikowe i badania laboratoryjne.
Problemy takie zazwyczaj zaczynają się w 2. do 4. roku życia dziecka i trwają do 5–6. roku. W tym okresie nawracają z różną częstością. Mogą przypominać o sobie codziennie, a mogą również objawiać się raz na kilka miesięcy. Podejrzewa się, że rozpoznanie to może być wczesnym przejawem migreny podstawnej. Postuluje się rolę genu CACNA1A w powstawaniu łagodnych napadowych zawrotów głowy.
Nie istnieje leczenie łagodnych napadowych zawrotów głowy.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Migrena