W zależności od producenta szafka taka wykonana może być ze stali pokrytej farbą chemoodporną lub płyt laminowanych pokrytych odpowiednim materiałem chemoodpornym np. polipropylenem (PP). Dawniej dygestoria budowane były z drewna. Dygestoria posiadają też czasami czujniki przeciwpożarowe, czujniki wykrywające najczęściej spotykane gazy toksyczne oraz zabezpieczone miejsca do umieszczania aparatury wrażliwej na żrące opary.
Według norm europejskich dygestoria muszą być wyposażone w:
czujnik kontroli przepływu powietrza; blokadę podnoszenia okna na wysokości 500 mm z możliwością kontrolowanego zwolnienia blokady.
Polski odpowiednik właściwej Normy to PN EN 14175 cz. 1-7.
Istnieją dwa, zasadnicze rodzaje dygestoriów:
montowane na stole (blacie) laboratoryjnym i na stałe mocowane do ścian laboratorium – są to bardzo często konstrukcje drewniane, wewnątrz których stół i ścianę laboratorium pokrywa się kwasoodporną glazurą, dygestoria te są montowane na stałe i ich przeniesienie w inne miejsce wiąże się z remontem całego pomieszczenia zintegrowane – charakteryzujące się niezależną konstrukcją stalową oraz posiadają one zintegrowany blat wykonany z: ceramiki łączonej; ceramiki monolitycznej; żywicy epoksydowej; żywicy fenolowej; stali nierdzewnej; polipropylenu; konglomeratu kwarcowo-granitowego; innych;