Rockefeller w swoim życiu wspierał wiele projektów. Między innymi od 1947 kierował rozwojem badań w nowojorskim szpitalu – „Memorial Sloan Kettering Cancer Center”, jednym z najważniejszych na świecie ośrodków opieki i badań nad rakiem. Służył zarówno jako dobroczyńca, jak i doradca dużym instytucjom edukacyjnym. Połączył także swoją osobistą wizję ochrony, rekreacji i duchowych potrzeb poszczególnych osób, aby rozwinąć międzynarodowe ośrodki, skupiające się na ochronie środowiska.
Laurance Rockefeller był liderem kilku ważnych organizacji non-profit i filantropijnych, prezesem, a następnie przewodniczącym „Biura Rodzinnego Rockefellerów” (1958–1980) i powiernikiem Fundacji Alfreda P. Sloana (1960–1982). Pełnił również funkcję przewodniczącego (1960–1982), nadzorując rozbudowę i modernizację swojej własnej działalności. Był wieloletnim powiernikiem „Nowojorskiego Towarzystwa Zoologicznego” (1935–1986). W latach (1969–1971) pełnił w nim funkcję prezesa, a od 1971 do 1985 przewodniczącego.
Był ostatnim właścicielem narodowego parku historycznego – „Marsh-Billings-Rockefeller”, położonego w środkowo-wschodniej części Vermont, który to przekazał narodowi amerykańskiemu.