Gerber poznała pediatrę Emmi Pikler w Budapeszcie. Pikler przyjechała zbadać chorą córkę Gerber i ujęła ją tym, z jakim szacunkiem rozmawiała z chorym dzieckiem oraz jak dobrze przebiegła współpraca z dziewczynką. Pikler została ich pediatrą rodzinnym, a także mentorką Gerber i zainspirowała ją do uzyskania tytułu magistra edukacji wczesnoszkolnej w Budapeszcie. W 1945 roku Gerber rozpoczęła pracę z Pikler w państwowym sierocińcu w Budapeszcie, zwanym potocznie Lóczy od ulicy, na której się znajdował. W trakcie współpracy w sierocińcu Gerber i Pikler mogły przetestować innowacyjne teorie dotyczące opieki nad dziećmi i obserwować ich pozytywny wpływ na rozwój najmłodszych dzieci. Pikler założyła Instytut Pikler, który funkcjonuje do dziś. Ich drogi rozeszły się w końcówce lat pięćdziesiątych.
W trakcie zawirowań politycznych na Węgrzech, mąż i nastoletnia córka Gerber zostali uwięzieni jako więźniowie polityczni i po rewolucji węgierskiej w 1956 roku rodzina wyemigrowała do Austrii, a następnie w 1957 roku do Stanów Zjednoczonych. Zamieszkali na stałe w Los Angeles. Gerber pracowała początkowo jako terapeuta w szpitalu dziecięcym z dziećmi z mózgowym porażeniem dziecięcym, a następnie w szkole Dubnoff w północnym Hollywood z dziećmi z autyzmem.