Ross (2005), w swojej próbnej klasyfikacji opartej na analizie form zaimków, zalicza go do języków zachodniopapuaskich.
Termin „ayamaru” to nazwa grupy etnicznej (Ayamaru), a zarazem określenie jednego z dialektów (in. maymaru). Dialekt karon dori (używany przez grupę etniczną Karon lub Karon Dori, na północ od Ayamaru) bywa postrzegany jako odrębny język. Jego alternatywna nazwa to „mare”. Nazwa „karon” jest niejednoznaczna, gdyż odnosi się również do ludu i języka Abun. Określenie to zostało nadane przez lud Biak i ma negatywne zabarwienie, ale mimo to pozostaje w lokalnym użyciu.
Istnieje sześć dialektów (wyróżnianych również przez samą społeczność): mayhapeh, mayasmaun, karon, maymare, maymaru i mayte. Ich użytkownicy określają się jako rae ro Maybrat („ludność mowy brat”, „ludność używająca maybrat”). Pod koniec XX wieku prawie wszystkie osoby były dwujęzyczne, z wyłączeniem starszego pokolenia. Pod wpływem działalności misjonarzy i edukacji rozpowszechnił się lokalny malajski, a następnie język indonezyjski.
Sporządzono opis jego gramatyki (A grammar of Maybrat, 2007) oraz słownik (Aam ro Mai Brat, 1989). Jest zapisywany alfabetem łacińskim.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Języki izolowane Kategoria:Języki papuaskie Kategoria:Języki Papui Zachodniej