1560–1570 przez Andreę Amatiego.
Literatura wiolonczelowa Literatura wiolonczelowa jest bardzo rozległa – wiolonczela bowiem była (i jest) wykorzystywana w niemal wszystkich gatunkach muzyki, głównie w muzyce klasycznej. W ostatnich dekadach używa się także wiolonczeli elektrycznej w muzyce pop.
Literatura wiolonczelowa baroku Koncerty Antonia Vivaldiego Koncerty Luigiego Boccheriniego (zwłaszcza Koncert B-dur) Suity wiolonczelowe Johanna Sebastiana Bacha.
Literatura wiolonczelowa klasycyzmu Koncert C-dur Hob. VIIb/1 Josepha Haydna Koncert D-dur Hob. VIIb/2 Josepha Haydna Sonaty na fortepian i wiolonczelę Ludwiga van Beethovena.
Literatura wiolonczelowa romantyzmu i nowsza Koncert a-moll Roberta Schumanna I Koncert a-moll op. 33 Camille’a Saint-Saënsa Koncert h-moll op. 104 Antonína Dvořáka Wariacje na temat rokokowy Piotra Czajkowskiego Koncert e-moll op. 85 Edwarda Elgara Don Kichot (poemat symfoniczny z solową wiolonczelą) Richarda Straussa Symfonia-koncert na wiolonczelę i orkiestrę op. 125 Siergieja Prokofjewa Concertino op. 132 Prokofjewa (ukończony przez Kabalewskiego) I Koncert wiolonczelowy Es-dur op. 107 Dmitrija Szostakowicza II Koncert wiolonczelowy G-dur op.