Pierwszą odmianą nadwoziową był dwudrzwiowy kabriolet ze stałymi ramami drzwi (określony jako nadwozie Landau – lando), a po kilku miesiącach uzupełniło go dwudrzwiowe kombi (ang. Station Wagon). Oba nadwozia były o nowoczesnej konstrukcji samonośnej, pięciomiejscowe, zapewniające dobrą sztywność i bezpieczeństwo. Napęd stanowił sześciocylindrowy rzędowy silnik dolnozaworowy, przejęty ze starszego modelu Nash 600, o pojemności 2,8 l (172,6 cala sześciennego) i mocy brutto 82 KM. Napęd przenoszony był na tylną oś poprzez trzybiegową skrzynię mechaniczną, za dopłatą dostępny był nadbieg. Koła miały rozmiar 5,90×15. Samochód produkowany był początkowo w jedynej wersji wykończenia Custom i miał bogate wyposażenie jak na swoje czasy, posiadając między innymi standardowo radio, zegar elektryczny, podwójne wycieraczki szyby i kierunkowskazy. Dach w kabriolecie był rozciągany mechanicznie na prowadnicach ramy drzwi i mógł zostać częściowo otwarty. Mimo mniejszych rozmiarów, Nash Rambler nie był tani i kosztował w obu wersjach 1808 dolarów, co było ceną znacząco wyższą od najtańszych pełnowymiarowych samochodów z nadwoziem sedan, chociaż niższą od ich odmian kabriolet i kombi.