częściowy zrost kości skokowej i piętowej z kością piszczelową, występujący też u niektórych abelizauroidów, ale nieznany u ornitomimozaurów; duży krętarz kości strzałkowej będący miejscem przyczepu mięśnia biodrowo-strzałkowego (jak u ceratozaurów; u ornitomimozaurów niewielki), oddalony od grzebienia piszczelowego kości strzałkowej (jak u abelizauroidów; u ornitomimów te struktury zrastają się); oraz rozszerzony koniec dalszy kości strzałkowej (inaczej niż u celurozaurów, w tym w szczególności ornitomimozaurów, ale podobnie jak u abelizauroidów), przykrywający i stykający się z wyrostkiem wstępującym kości skokowej (cecha plezjomorficzna, występująca też u ceratozaurów i celofyzoidów).
Według Cerroniego i współpracowników (2019) określenie dokładnej pozycji filogenetycznej A. tenerensis utrudnia niekompletność jego materiału kopalnego, jednak wszystkie przeprowadzone przez autorów analizy filogenetyczne wykazują jego przynależność do ceratozaurów. Z analizy przeprowadzonej na podstawie macierzy danych z analizy Carrano i współpracowników (2012) wynika, że Afromimus był abelizauroidem pozostającym w nierozwikłanej politomii z pozostałymi przedstawicielami tej grupy.