Zajął 10. miejsce na igrzyskach olimpijskich w 1984 w Los Angeles. Na halowych mistrzostwach Europy w 1985 w Pireusie zajął 6. miejsce, a na halowych mistrzostwach Europy w 1986 w Madrycie 4. miejsce. Odpadł w kwalifikacjach na mistrzostwach Europy w 1986 w Stuttgarcie i na mistrzostwach świata w 1987 w Rzymie. Zajął 10. miejsce na halowych mistrzostwach Europy w 1988 w Budapeszcie.
Corgos zdobył brązowy medal w skoku w dal na mistrzostwach ibero-amerykańskich w 1988 w Meksyku. Zajął 5. miejsce w finale tej konkurencji na igrzyskach olimpijskich w 1988 w Seulu. Na halowych mistrzostwach Europy w 1989 w Hadze zdobył drugi raz w karierze srebrny medal, rozdzielając Holendrów Emiela Mellaarda i Fransa Maasa, a na halowych mistrzostwach Europy w 1990 w Glasgow zajął 11. miejsce. Zajął 6. miejsce na mistrzostwach ibero-amerykańskich w 1992 w Sewilli.
Był mistrzem Hiszpanii w skoku w dal w latach 1980, 1982–1988 i 1992, a także halowym mistrzem swego kraju w tej konkurencji w latach 1982–1986 i 1988–1990.
Czterokrotnie poprawiał rekord Hiszpanii w skoku w dal do rezultatu 8,23 m, osiągniętego 24 sierpnia 1980 w Madrycie i również czterokrotnie rekord Hiszpanii w hali do wyniku 8,12 m (22 lutego 1986 Madrycie).