W wojnie o sukcesję bawarską dowodził austriackimi wojskami. 17 stycznia 1779 jego podkomendni w pięciu kolumnach wkroczyli niespodziewanie na ziemię kłodzką i zaatakowali pruski Fort Oberschwedelsdorf w Szalejowie Górnym. Efektywna obrona tego fortu przez 60-osobową załogę pod dowództwem kapitana Capellera, choć sam fort został poddany, uchroniła przed atakiem twierdzę kłodzką. Wojska Wurmsera zdobyły również Bystrzycę Kłodzką () biorąc wielu jeńców, w tym księcia generała , 24 oficerów i 714 żołnierzy. W ręce Austriaków wpadły też trzy działa i siedem sztandarów.
Wkrótce po zawarciu pokoju w Cieszynie Wurmser został generałem dowodzącym w Galicji.
Kiedy wybuchła wojna o niepodległość Francji, w 1793 dowodził armią austriacką w departamencie Górny Ren i zwyciężył w bitwach pod Rohrbach, Germersheimem, Essingen, Lauterbourgiem i Weissenburgiem. Tym samym udaremnił francuskie próby przedostania się do Moguncji. Następnie, wspierany przez Karola Wilhelma Ferdynanda, księcia Brunszwiku, zdobył Bienwald, lecz potem, po kilku niesprzyjających mu bitwach, a szczególnie przegranej pod koniec grudnia 1793 został zmuszony do odwrotu wraz ze znacznie osłabioną armią.