Po ukończeniu studiów wraz z przyjaciółmi, Emmą Gladstone i Davidem Massinghamem założył zespół taneczny Adventures in Motion Pictures (AMP) z siedzibą w Sadler’s Wells Theatre będąc jego dyrektorem artystycznym od 1987 do 2002 roku. Zawodowo tańczył przez 14 lat, przede wszystkim we własnych przedstawieniach. W 1999 roku dał swój ostatni występ w broadwayowskiej produkcji swojej adaptacji Jeziora Łabędziego.
Choreograf Po ukończeniu studiów stworzył ze swoimi przyjaciółmi kilka przedstawień ocierających się o farsę, były to: Overlap Lovers. An Intrigue in Three Parts (1987), Buck and Wing (1988), Does Your Crimplene Go All Crusty When You Rub?, Spitfire (1988), The Infernal Galop. A French Dance with English subtitles (1989), Town & Country, Highland Fling. A romantic Wee Ballet (1994)"Swans' Way; Why Matthew Bourne's dances are different.". W tym samym roku tworzył choreografię do wznowienia Olivera! w produkcji Camerona Mackintosha.
W 1992 Bourne przygotował dla Opera North dzieło Czajkowskiego, Dziadka do orzechów, pierwsze dzieło ze zmianą konwencji (akcję osadzono w sierocińcu), nowoczesną choreografią.