U Henestarinae przetchlinki umieszczone są grzbietowo na segmentach od trzeciego do piątego, a brzusznie na segmentach: drugim, szóstym i siódmym. Szew oddzielający sternity czwarty i piąty jest niezakrzywiony, całkowity, osiągający boczne krawędzie odwłoka.
Larwy mają ujścia grzbietowych gruczołów zapachowych odwłoka zlokalizowane między tergitami czwartym i piątym oraz między piątym i szóstym. Ponadto odznaczają się szwami między tergitami zwykle silnie zakrzywionymi ku ujściom tychże gruczołów.
Biologia i ekologia Przedstawiciele podrodziny Geocorinae wyróżniają się na tle nadrodziny Lygaeoidea strategią pokarmową – są one generalistycznymi drapieżnikami, polującymi na różnorodne drobne stawonogi. Swych ofiar wyszukują na roślinach i nierzadko wykazują ścisły związek z określonym taksonem roślin. Należą one do kluczowych drapieżców w wielu agrocenozach, np. w uprawach bawełny. Niektóre gatunki, przynajmniej w warunkach hodowlanych, wykazują wszystkożerność i dają się karmić nasionami.
Przedstawiciele pozostałych podrodzin są już, typowo dla nadrodziny, fitofagami wysysającymi nasiona roślin. Wiele Henestarinae wykazuje specjalizację w słonoroślach.