Jednocześnie w Szkole Graficznej otwarte zostało szybko rozwijające się wydawnictwo, którego nakładem ukazywały się: czasopisma „Pokłosie Salezjańskie” i „Młodzież Misyjna”, seria małych broszurek „Kłosy z Bożej roli”, powieści misyjne, biografie świętych oraz utwory muzyczne księdza Antoniego Chlondowskiego – salezjanina, kompozytora, brata Augusta Hlonda, późniejszego prymasa Polski.
W takim kształcie Wydawnictwo Salezjańskie przetrwało do wybuchu II wojny światowej w 1939 r. podczas której został zniszczony budynek drukarni i szkoły.
Po wojnie szybko odbudowano budynki i wznowiono działalność. Ukazywało się „Pokłosie Salezjańskie”, wyszło również kilka pozycji książkowych. W czerwcu 1949 r. władze zabroniły wydawania „Pokłosia Salezjańskiego”, a w 1951 r. państwo komunistyczne przejęło Szkołę Graficzną i drukarnię oraz zamknęło działalność Wydawnictwa Salezjańskiego.
Przerwa trwała do 1976 r. Po wielu staraniach Minister Kultury i Sztuki zezwolił Salezjańskiej Inspektorii (Prowincji) św. Stanisława Kostki na prowadzenie działalności wydawniczej, reaktywując Wydawnictwo Salezjańskie. Od 11 października 1976 r. do maja 1986 r. Wydawnictwo Salezjańskie prowadziło swą działalność w Łodzi.