Na miejscu pozostał natomiast obraz olejny z Ukrzyżowanym Chrystusem i łotrami na tle Jerozolimy, wcześniej umieszczony na strychu plebanii. Cegłę na budowę nowego kościoła dostarczyła Cegielnia Krugera z Trzebiatowa. Do końca II wojny światowej świątynia była siedzibą parafii ewangelickiej (inspektorat w Dobrzanach).
25 października 1945 kościół poświęcono jako katolicki pod obecnym wezwaniem. Początkowo była to filia parafii św. Michała Archanioła w Dobrzanach, a potem (od 1985) parafii św. Anny w Długiem. W 1945 Niemcy opuszczający wieś zabrali ze sobą należące do kościoła kielich i paterę, które znajdują się do dziś w kościele w Bornsen an der Elbniederung.
Architektura Świątynia jest obiektem salowym, na rzucie prostokąta, wzniesionym z cegły na kamiennej podmurówce, z wydzieloną od północy emporą i przedsionkiem na narożniku północno-wschodnim. Nawę przykrywa drewniany strop kolebowy. Do bryły przylega od wschodu pięcioboczna apsyda ze sklepieniem i przyporami, która od południa połączona jest z zakrystią za pomocą przedsionka. Od zachodu stoi masywna wieża na planie prostokąta, która ma aneksy od północy i południa, a w nich klatkę schodową prowadzącą na chór i wieżę do dawnej kotłowniPowiat stargardzki, tablica informacyjna in situ.