W latach 1977–1990 był posłem do Kongresu Deputowanych (konstytuanty oraz I, II, III i IV kadencji). Od lipca 1986 do maja 1990 sprawował urząd ministra pracy i opieki społecznej w gabinecie Felipe Gonzáleza. W 1988 proponowane przez niego zmiany w prawie skutkowały strajkiem generalnym zorganizowanym przez UGT.

Zrezygnował z urzędu ministra, by wziąć udział w wyborach regionalnych. Wybierany na posła do parlamentu Andaluzji, w lipcu 1990 powołany na stanowisko prezydenta tej wspólnoty autonomicznej. Zajmował je nieprzerwanie przez niemal 19 lat do kwietnia 2009. Złożył ten urząd w związku z nominacją w skład rządu José Luisa Rodrígueza Zapatero. Został wówczas trzecim wicepremierem i ministrem polityki terytorialnej. W październiku 2010 jego resort przekształcono w ministerstwo polityki terytorialnej i administracji publicznej. W lipcu 2011 awansował na pozycję drugiego wicepremiera. Odszedł wraz z całym gabinetem w grudniu 2011.

Odznaczony Krzyżem Wielkim Orderu Karola III (1993) oraz Krzyżem Wielkim Orderu Izabeli Katolickiej (2011).

Przypisy