Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 188 osób, 187 było wyznania rzymskokatolickiego a 1 prawosławnego. Jednocześnie 187 mieszkańców zadeklarowali polską przynależność narodową a 1 inną. Było tu 13 budynków mieszkalnych. Miejscowość należała do parafii rzymskokatolickiej w Wiźnie. Podlegała pod Sąd Grodzki i Okręgowy w Łomży; właściwy urząd pocztowy mieścił się w m. Wizna.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. Od 22 lipca 1941 r. do wyzwolenia włączona w skład okręgu białostockiego III Rzeszy.
Podczas dwóch wojen światowych folwark i zabudowania dworskie nie ucierpiały. Upaństwowienie i przejęcie w wyniku reformy rolnej dokonało likwidacji folwarku. W latach 50. rozebrano lub spalono wszystkie budynki gospodarcze, dwór i oficynę.
Po wyzwoleniu majątek został rozparcelowany przez polskie władze komunistyczne. Na terenie folwarku powstało Państwowe Gospodarstwo Rolne.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa łomżyńskiego.
Zabytki
Aleja lipowa (przy szosie Łomża- Białystok), XIX, nr rej.: A-73 z 29.04.1980
Przypisy
Bibliografia Marcin K. Schirmer, Dwory i majątki ziemskie w okolicach Łomży, Wydawnictwo Neriton, Warszawa 2007
Linki zewnętrzne
Kategoria:Stare Bożejewo