Rudolf Kazimierz Underka de Tirion (ur. 13 marca 1887 we Lwowie, zm. 9 sierpnia 1969 w Birmingham) – pułkownik artylerii Wojska Polskiego, w 1966 roku mianowany przez Prezydenta RP na Uchodźstwie honorowym generałem brygady.
Życiorys Był oficerem artylerii cesarskiej i królewskiej Armii. W czasie I wojny światowej walczył w szeregach dywizjonu ciężkich haubic nr 1, a następnie pułku ciężkiej artylerii polowej nr 12.
Od lipca 1919 do października 1920 r. dowodził 214 pułkiem artylerii polowej (późniejszym 23 pułkiem artylerii lekkiej w stopniu pułkownika artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 r. Od października 1920 r. do 1922 r. pełnił funkcje dowódcy artylerii dywizyjnej 23 Dywizji Piechoty oraz szef artylerii Dowództwa Okręgu Korpusu Nr VII w Poznaniu. W latach 1922–1925 ponownie był dowódcą 23 pułku artylerii lekkiej. Następnie do 1927 r. zajmował stanowisko zastępcy szefa artylerii Dowództwa Okręgu Korpusu Nr II w Lublinie. W latach 1927–1929 był szefem sztabu 1 Okręgowego Szefostwa Artylerii w Warszawie. Od 1929 r. do sierpnia 1933 r. dowodził 11 Grupą Artylerii złożonej z dziesięciu samodzielnych dywizjonów artylerii przeciwlotniczej. Z dniem 1 sierpnia 1933 r. przeszedł w stan spoczynku.