W Dębicy udzielał się w działalności patriotycznej, oświatowej i filantropijnej. Był prezesem tamtejszego koła Towarzystwa Nauczycieli Szkół Wyższych. Kierował Sodalicją Panów. Był współzałożycielem dębickiego gniazda Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół” oraz został pierwszym prezesem tej organizacji. Reprezentował Macierz Ziemi Cieszyńskiej, na rzecz której działał. Zamieszkiwał w gmachu gimnazjum. Po wybuchu I wojny światowej i ewakuacji ludności pozostał w zakładzie gimnazjum i sprawował opiekę nad gmachem, natomiast po wkroczeniu wojsk rosyjskich (24 września 1914) stanął na czele miasta. U władz wojskowych interweniował w sprawach obywateli. Po drugiej inwazji rosyjskiej trwającej od listopada 1914 do maja 1915 (umieszczono tam koszary i szpital) pozostawał w szkole dbając o jej infrastrukturę. Przypisano mu także ocalenie gmachu szkoły i „Sokoła” w 1915 podczas pożaru miasta, wznieconego przez wycofujące się wojska rosyjskie. W pierwszym półroczu roku szkolnego 1917/1918 przebywał na urlopie.