Władysław Jan Huzik (ur. 18 maja 1945 w Łodzi, zm. 2004) – polski literat, dziennikarz i antykwariusz.

Życiorys Uczył się w Zasadniczej Szkole Elektronicznej w Zduńskiej Woli, zaczął wówczas (1973) pisać wiersze. W 1969 roku ukazał się jego reportaż pt. Tkalnie bez pyłu o łódzkich tkalniach w „Odgłosach”. Publikował w „Nowym Medyku”, „Współczesności”, „Kulturze”, „Literaturze”. Debiutował zbiorem opowiadań Te małe gnojki w nocy. Około 1983 roku urodził mu się syn Sebastian. Od 1989 roku zajmował się sprzedażą książek, w 2003 roku prowadził dwa antykwariaty w Warszawie, jeden miał powierzchnię 50 m² i mieścił się przy ul. Koszykowej 63, a drugi, Pałac Starej Książki Chimera II przy ul. Działdowskiej, miał powierzchnię 800 m² – był to największy warszawski antykwariat (po jego śmierci był prowadzony przez Piotra Huzika, następnie przez syna Sebastiana do września 2007 roku, gdy został zamknięty z powodu zadłużenia). Założył i prowadził Oficynę Wydawniczą Exlibris. Był członkiem Związku Literatów Polskich. Zostawił po sobie dług o wartości około pół miliona złotych, dlatego syn odmówił przyjęcia spadku po ojcu.