Puchar Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w piłce nożnej 1937 – druga edycja rozgrywek mających na celu wyłonienie zdobywcy Pucharu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, w której zagrało czternaście zespołów będących reprezentacjami okręgów piłkarskich.
Rozgrywki toczyły się od 20 czerwca do 14 listopada 1937 roku. W sumie odbyło się trzynaście spotkań, w których strzelono pięćdziesiąt pięć bramek przez trzydziestu sześciu zawodników. Najlepszym strzelcem Pucharu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej był napastnik reprezentacji Śląska, Ewald Cebula, strzelec sześciu goli. Rozgrywki zostały zainaugurowane od meczów 1/8 finału, z których zostali zwolnieni finaliści poprzedniej edycji: reprezentacja Krakowa i Poznania. Trofeum w sezonie 1937 zdobył Śląsk, który w rozegranym na Stadionie Wojska Polskiego finale pokonał 5:1 Kraków. Zwycięzcom gratulacje składał Kazimierz Glabisz, natomiast puchar wręczono w kolejnym roku na walnym zjeździe Polskiego Związku Piłki Nożnej. Przedmeczem finału było spotkanie o mistrzostwo Polski juniorów pomiędzy Wisłą Kraków i Pogonią Lwów.