Po zakończeniu szkolenia został 1 września 1919 roku przydzielony do 7 eskadry myśliwskiej i w jej składzie wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Po uzupełnieniu składu eskadry amerykańskimi pilotami-ochotnikami został przydzielony do grupy „Kościuszko” dowodzonej przez kapitana Edwarda Corsiego. Podczas operacji kijowskiej wspierał działania polskich oddziałów. 15 kwietnia, na skutek awarii synchronizatora karabinu maszynowego, przestrzelił śmigło swego Albatrosa D.III. 25 kwietnia, podczas lotu z por. obs. Carlem Clarkiem, zaatakował nieprzyjacielski pociąg pancerny w rejonie Cudnowa. 26 kwietnia wyróżnił się podczas ataków na oddziały nieprzyjaciela w rejonie Berdyczowa, zwłaszcza jego tylną straż. Wykorzystywał swe doświadczenie obserwatora z czasów I wojny światowej i po każdym locie dostarczał cennych informacji rozpoznawczych o oddziałach Armii Czerwonej. thumb|left|180px|Władysław Konopka por. pilot (1920) 12 czerwca w rejonie Żytomierza atakował oddziały 1 Armii Konnej Siemiona Budionnego. Podczas ataku grupowego samolotów 7 eskadry, przeprowadzonego wspólnie z kpt. Merianem Cooperem, kpt. Edwardem Corsim i por. Jerzym Weberem, jego samolot został uszkodzony i pilot lądował przymusowo półtora kilometra przed lotniskiem. Uszkodzenia samolotu spowodowały, że rozpadł się on przy przyziemieniu.