Pierwszy prawdziwy album solowy Watersa, The Pros and Cons of Hitch Hiking dotyczył kwestii marzeń sennych. Lista artystów pomagających mu w tworzeniu tej płyty obejmowała takie sławy jak gitarzysta Eric Clapton i saksofonista jazzowy David Sanborn. Koncepcja powstała w tym samym czasie co pierwowzór albumu The Wall i została wspólnie z nim zademonstrowana pozostałym członkom zespołu. Ci jednak woleli pracować nad tym drugim ponieważ The Pros and Cons of Hitch Hiking uznali za materiał zbyt osobisty dla Watersa. Zdecydował się więc odłożyć go na album solowy, który zebrał później bardzo zróżnicowane recenzje: Kurt Loder opisał go w magazynie Rolling Stone jako płytę „dziwacznie statyczną i niewyraźnie paskudną”, przyznając mu jedną gwiazdkę na pięć możliwych, podczas gdy oceny słuchaczy wahały się między cztery a pięć. Jeszcze inny krytyk, Mike DeGagne z AllMusic chwalił album za „pomysłową symbolikę i znakomite użycie strumienia świadomości w granicach królestwa podświadomości”, oceniając go na cztery gwiazdki na pięć.
W 1986 Waters skomponował kilka piosenek na potrzeby soundtracku do filmu When The Wind Blows. Jego zespół towarzyszący, w skład którego wchodził m.in.