Jak wszystkie sowy, lata bezszelestnie, dzięki specjalnej strukturze lotek i ich ułożeniu w skrzydle.
Środowisko W Europie Środkowej puszczyk zamieszkuje głównie lasy liściaste i mieszane ze starymi, okazałymi drzewami, w których może znaleźć dziuple do założenia gniazda i odpowiednie łowiska. Żyje również w parkach, ogrodach, na starych cmentarzach, nawet w dużych miastach. W Puszczy Białowieskiej zakłada dziuple w głębi lasów. Jego terytoria lęgowe odnotowano w 55,1% w lasach liściastych (grądach), 23,4% w lasach iglastych (borach) oraz 19,3% w lasach bagiennych (olsach). Czasami osiedla się przy groblach stawów oraz na brzegach lasów iglastych, jeśli nigdzie indziej nie może znaleźć dostatecznej ilości pokarmu ani odpowiednich miejsc do założenia gniazda.
Pożywienie Puszczyki polują głównie na myszy, szczury, ryjówki, nornice, krety, chomiki, wiewiórki, inne gryzonie, ale także dżdżownice, owady (zwłaszcza chrząszcze), ptaki do wielkości sójki (preferuje gołębie), żaby, jaszczurki. W diecie dominują te gatunki, które na danym terenie są najpowszechniejsze i najłatwiej dostępne. Chwyta ofiary o wadze zwykle 10–50 g, czasem większe, do 300–500 g, a nawet 1 kg. Największe zanotowane ofiary to bażant, grzywacz, łyska, krogulec czy królik.