Od 1929 prowadziła audycje radiowe o tematyce przyrodniczej oraz językowej. W 1941 wydała podręcznik do oznaczania roślin pt. Ključ za določanje cvetnic in praprotnic, ponownie wydany po wojnie w 1951, zawierający opisy 2222 gatunków. W 1943 trafiła do obozu koncentracyjnego w Ravensbrück.
Od 1945 do 1953 piastowała stanowisko dyrektora Słoweńskiego Muzeum Historii Naturalnej, a ponadto w okresie powojennym aż do 1963 odpowiadała za ochronę przyrody w Słowenii. Kierowane przez Piskernik muzeum uczestniczyło w restauracji . Wspierała też utworzenie Parku Narodowego Triglav, ochronę polia Planisko czy doliny Soczy, jak również postulowała powołanie jugosłowiańsko-austriackiego obszaru ochrony przyrody. Doprowadziła do uchwalenia zakazu eksportu ptaków śpiewających poza terytorium Jugosławii. Była aktywną członkinią Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody, a także delegatką Komisji do spraw Ochrony Alp (CIPRA). U schyłku życia uczestniczyła w tworzeniu nomenklatury botanicznej w języku słoweńskim. W 1967 roku otrzymała nagrodę Fundacji van Tienhovena.
W 2019 wizerunek Angeli Piskernik pojawił się na pamiątkowym znaczku pocztowym w Słowenii.
Przypisy
Kategoria:Botanicy Kategoria:Jugosłowiańscy biolodzy Kategoria:Słoweńscy biolodzy Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Więźniowie KL Ravensbrück Kategoria:Zmarli w 1967