W październiku 1909 roku poprosiła swojego przyjaciela, lotnika i konstruktora samolotów Charlesa Voisina, aby nauczył ją latać. W związku z tym 22 października 1909 roku de Laroche udała się do bazy lotniczej braci Voisin w Chalons. W samolocie Voisin mieściła się tylko jedna osoba, a nauka wyglądała w ten sposób, że de Laroche sama obsługiwała samolot, podczas gdy Voisin stał na ziemi i wydawał jej instrukcje. Po opanowaniu kołowania na lotnisku de Laroche poderwała samolot w powietrze (wbrew wcześniejszemu zakazowi Voisina) i przeleciała około 300 metrów. Ten lot jest podawany jako pierwszy samodzielny lot kobiety statkiem cięższym od powietrza z napędem. Wprawdzie dwie inne kobiety: P. Van Pottelsberghe i Thérèse Peltier latały w 1908 roku z Henrim Farmanem i Leonem Delagrange, odpowiednio, ale jako pasażerki, a nie jako piloci. Około tygodnia po locie de Laroche wzmianka o tym wydarzeniu pojawiła się w magazynie lotniczym, w którym tytułowano ją baronową, chociaż w rzeczywistości nie miała ona tytułu arystokratycznego. W dniu 4 stycznia 1910 roku de Laroche przeżyła wypadek lotniczy, kiedy to samolot pilotowany przez nią zahaczył o drzewa, w efekcie czego maszyna została rozbita, natomiast ona sama miała złamany obojczyk.