jej trzech synów zmarło w wieku niemowlęcym. Dlatego nie miała wielu możliwości, by dalej tworzyć. W 1609 roku zmarła jej matka, która często pojawiała się we wczesnych wierszach poetki.

Weston zmarła w Pradze pod koniec 1612 roku.

Znaczenie Choć pisała po łacinie i mieszkała poza granicami kraju, uważała się nadal za Angielkę. Wraz z Bathsuą Makin, Weston była jedną z dwóch znanych współczesności angielskich poetek renesansowych, których dzieła publikowano indywidualnie (wiersze innych autorek tego okresu pojawiały się w antologiach). W swoich czasach Weston była nazywana „vates”: proroczą poetką, a Johann Peter Lotichius w swoim dziele Gynaicologia (1630) nie wątpił, że twórczość Weston była cenniejsza niż prace wielu słynnych niemieckich poetów. Znaczenie Weston w jej czasach potwierdza także lista Index Poeticus (1634) pióra Thomasa Farnaby, na której znaleźli się najważniejsi poeci tworzący w łacinie od czasów antycznych po jemu współczesnych. Na liście Weston figuruje jako jedna z siedmiu angielskich pisarzy, jest także jedyną wymienioną kobietą.

Publikacje 1602: Poëmata 1607–1608: Parthenica (także: Parthenicon)

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Angielscy poeci XVII wieku Kategoria:Pisarze związani z Pragą Kategoria:Poeci nowołacińscy Kategoria:Urodzeni w 1581 Kategoria:Zmarli w 1612