domyślnego zestawu społecznych oczekiwań dotyczących intymnych relacji („przyjaciel” kontra „obiekt zainteresowania romantycznego/seksualnego” kontra „partner” kontra „małżonek” jako odrębnych poziomów w hierarchii intymności), zgody osób trzecich (potrzebujących „partnera” do zaakceptowania lub wyrażenia zgody na działania/związki innej osoby), małżeństwa (usankcjonowane przez państwo stosunki umowne, z których żadna ze stron nie może zrezygnować, a każda z dwóch osób staje się coraz bardziej związana prawnie, społecznie i finansowo) oraz wszelkich innych form ucisku i hierarchii (rasizmu, seksizmu, kwestie pożądania, kwestie obywatelstwa/narodowości, kapitalizmu, homo/transfobii itp.).
Nie jest zgodne z anarchizmem relacji „wybierać” małżeństwo lub nadawać priorytet niektórym intymnym związkom za pomocą łatki „partner/chłopak/dziewczyna” lub „pierwszorzędny/drugorzędny”. Działania te wspierają szkodliwe normy społeczne i w ostatecznym rozrachunku są destrukcyjne dla osiągnięcia celu, jakim są antyopresyjne relacje w społeczności.