Ze powodu silnej radioaktywności pluton jest zabójczy dla człowieka nawet w minimalnych ilościach (kumuluje się w tkance kostnej). Ze względu na mniejszą od uranu masę krytyczną bomby plutonowe mogą być mniejsze. Kilogram plutonu-239 może wyzwolić energię wybuchu 20 kiloton. Ogrzewany do temperatury zmniejsza objętość, wykazując anomalną rozszerzalność cieplną.
Występowanie Otrzymywany jest sztucznie, aczkolwiek stwierdzono występowanie jego śladowych ilości w rudach uranu w postaci izotopu , powstającego jako produkt naturalnych reakcji jądrowych, oraz cięższego o okresie połowicznego rozpadu ponad 80 milionów lat. Jest on najcięższym z pierwotnych nuklidów występujących na Ziemi.
Pluton w środowisku . Wprowadzone do stratosfery drobne cząstki zawierające pluton opadały systematycznie na powierzchnię Ziemi tworząc tzw. globalny opad promieniotwórczy. W rezultacie pluton znajduje się w powierzchniowej warstwie gleby (co jest wynikiem silnego wiązania przez substancje organiczne), gdzie podlega procesom migracji i resuspensji (unoszeniu do przypowierzchniowej warstwy atmosfery). Niewielkie ilości plutonu (w porównaniu z opadem globalnym) wprowadziła do środowiska katastrofa w Czarnobylu. W odróżnieniu od opadu globalnego, opad czarnobylski miał charakter niejednorodny. Na pewnych obszarach (np.