Do tworzenia zobrazowania trójwymiarowego stosuje się mionową tomografię rozproszeniową (MST, z ), której podstawy zaproponowano w 2003 r. Korzysta ona ze zjawiska wielokrotnego rozpraszania Rutherforda. Badania w tym zakresie prowadzi m.in. zespół detektora CMS przy CERN.
Pierwsze próby Pierwsze opisane zastosowanie radiografii mionowej dotyczyło badań mas skalnych w tunelach australijskiego kompleksu hydroenergetycznego w Górach Śnieżnych w 1955 r. E. George przeprowadził pomiary mas skalnych w budowanym tunelu Guthega-Munyang. Urządzenie pomiarowe przypominało w budowie i działaniu znane już wówczas przemysłowe urządzenia do radiacyjnego pomiaru grubości. Układ pomiarowy składał się z detektora promieniowania, źródła promieniowania (poza Ziemią), i obiektu mierzonego – 150-metrowego odcinka przyszłego tunelu, położonego między detektorem a źródłem. Spadek natężenia rejestrowanego promieniowania kosmicznego w stosunku do detektora umieszczonego przy powierzchni gruntu, był wprost proporcjonalny do ilości materii zalegającej między powierzchnią gruntu a detektorem. Dokładnie, od jej gęstości, wobec czego pomiary wymagały kalibracji i pewnych założeń co do rozkładu gęstości skał.