W 1756 Jan Willem Noot przebudował swoją posiadłość i prowadził tam działalność magazynową, prowadzoną dla regionalnych sklepów spożywczych. W 1782 zmarł mąż Aletty, a ona sama postanowiła zająć się rodzinnym biznesem. Zajmowała się importem i eksportem. Prowadziła handel winem oraz ogólną spedycję i handel prowizjami pod nazwą J. W. Haniel seel. W interesach pomagał jej, jej młodszy brat, Sa­mu­el. Potem od 1790 jej syn, Wil­helm (1764–1819). Od 1796 synowie, Ger­hard (1774–1834) i Franz (1779–1868).

W 1790 firma J. W. Haniel seel., która była reprezentowana przez Wilhelma Haniela, sprzedawała węgiel dla firmy J. G. Müser & Comp. Zadaniem firmy było wysyłanie węgla przez Ruhrę do Ruhrortu i wyładowywanie go przez Ren.

W 1792 Haniel przejęła spedycję wyrobów żelaznych z huty St. Antony, niedaleko Osterfeld (dziś miasto Oberhausen) na zlecenie domu handlowego w Rotterdamie.

W 1796 została partnerem w spółce handlu węglem J. G. Müser & Comp. Nadal była odpowiedzialna za sprzedaż węgla. Dzięki sprzedaży żelaza i węgla Aletta Haniel otworzyła nowe szlaki handlowe na zachód. Wyroby żelazne i coraz częściej węgiel sprzedawano głównie w Holandii.