Wada ta została z czasem zminimalizowana poprzez zmniejszenie nacisku taśmy na bęben przy pauzowaniu, lub zatrzymanie bębna na czas pauzy.
Format miał także problemy z prawidłową reprodukcją kolorów, szczególnie barwy czerwonej. Obszary czerwone były bardziej zaszumione od reszty obrazu, występowały przebarwienia. Wraz z rozwojem systemu U-matic problem ten został w pewnym stopniu zredukowany.
Gorsza jakość obrazu w porównaniu z profesjonalnymi systemami szpulowymi początkowo wykluczała stosowanie formatu U-matic w emisji telewizyjnej. Zapis odbywał się z rozdzielczością 250 linii dla obrazu kolorowego, podczas gdy magnetowidy szpulowe na taśmę 2-calową oferowały nawet 400 linii. Wraz z wprowadzeniem przenośnych magnetowidów wykorzystujących kasety U-matic S, a także ulepszonej wersji high-band, system zaczął zdobywać dużą popularność.
Zobacz też Betacam Telerecording VHS
Przypisy
Linki zewnętrzne Specyfikacja techniczna formatu U-matic Artykuł poświęcony 50. rocznicy powstania formatu U-matic
Kategoria:Sony Kategoria:Systemy wideo Kategoria:Historia techniki