Jacob Cohn (ur. 9 lipca 1843 r. w Altonie, zm. 23 kwietnia 1916 r. w Zabrzu (wówczas Hindenburg) – rabin gminy żydowskiej w Katowicach.
Życiorys Był synem kupca Aarona Cohna i jego żony Sophie z domu Weinheim Dreyfuss. Ukończył liceum w Altonie i studia talmudyczne u . W 1864 r. podjął studia na Uniwersytecie w Berlinie, w latach 1864–1867 był słuchaczem szkoły talmudycznej, którą założył Veitel Heine Ephraim. 14 marca 1867 obronił w Halle doktorat. W latach 1867–1870 studiował i wykładał potem w szkole rabinackiej w Eisenstadt.
6 października 1871 r. katowicka gmina żydowska wybrała Cohna na swojego pierwszego rabina. Swoje obowiązki wykonywał od 6 stycznia 1872 przez 44 lata, aż do śmierci. 2 stycznia 1872 objął obowiązki nauczyciela religii w gimnazjum i liceum w Katowicach, gdzie uczył do 1914 r. Był jednym z najbardziej szanowanych obywateli Katowic.
Był aktywny społecznie na skalę ponadregionalną. Założył a następnie przez szereg lat przewodniczył Górnośląskiemu Związkowi Rabinackiemu, zasiadał w kuratorium Berlińskiego Seminarium Rabinackiego i uczestniczył w powołaniu do życia Stowarzyszenia Tradycyjnych Rabinów Niemieckich w Berlinie. Od 1879 r.